Hit (1147) Y-1092

Ahmet Özdemir

Künyesi : Lakabı :
Tabakası : 19.Yüzyıl E-Posta :
D.Yeri : Şarkışla / Sivas D.Tarihi : 1948
Görevi : Gazeteci,Yazar Uzm.Alanı : Şiir
Görev Aldığı Kurumlar : Mezuniyet :
Bildiği Diller : İngilizce, Osmanlıca Mezhebi : İtikad : , Amel : , Ahlak :
Ekleyen : /2008-02-15 Güncelleyen : /0000-00-00

Ahmet Özdemir
Ürünlerinde Ahmet Niyazi, Ahmet Kemal, Ahmet Şarkışlalı imzalarını da kullandı.
İlk (1959) ve ortaokulu (1962) Şarkışla'da bitirdi.
İzmir Askerî Hava Lisesinden (1966) sonra, "Sivas Halk Hikâyeleri Geleneği" adlı lisans tezi ile İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü (1975) bitirdi.
Gazetecilik hayatına girerek Hergün (1969-75), İstiklal (1975-77), Hürses (1977-79) ve Ortadoğu (1979-89) gazetelerinde çalıştı.
Basın İlan Kurumunda (1989) görev yaparak 30 Eylül 2003'te emekliye ayrıldı.
Deneme türünde ilk yazısı, 1962 yılında Pancar dergisinde; diğer ürünleri Hergün, Almanya Postası (1969'dan itibaren), Tarla, İstiklal Hürses, Ortadoğu, Türk Dili, Türk Edebiyatı, Eflatun, Defne, Yesevi, Pirelli gibi dergi ve gazetelerde yer aldı.
1990 yılında Türk Hava Kurumunun açtığı yarışmada öykü dalında birinci oldu. 1997 Tarla Kültür Hizmet Ödülünü aldı.
TRT radyolarında "Halk Şairlerimiz", "Folklor Penceresi", TV 'de "Bir Şiirdir Yaşamak" programlarını hazırlayıp sundu.
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti, Yesevi Vakfi, Türk Kalp Vakfı, Türk Folklor Kurumu, TÜRKSAV (kurucu), İLESAM üyesidir.

ESERLERİ:

ŞİİR:

  • Bir Dal Erguvan (1999),
  • Sitem Taşlan (2004).

BİYOGRAFİ:

  • Cenap Sahabettin (1975),
  • Sür Beni Beni - Kelkitli Serdari (1975),
  • Yaralar Beni - Maraşlı Hüdai (1976),
  • Şarkışlalı Serdari (1979),
  • Aşık Cafer(1988),
  • Ahmet Haşim (1990-98),
  • Kelkitli Aşık Serdari (1993),
  • Abdülhak Hamit (1997),
  • Tevfik Fikret (1998),
  • Sait Faik (1998),
  • Muallim Naci (2002),
    Hacı Bayram Veli ve Eşrefoğlu Rumi (2002),
  • Âşık Sefil Selimi-îrfan Okulu (2003),
  • Rıza Beşer (2005),
  • Kerem ile Aslı (2006)
  • Nasreddin Hoca (2006),
  • Karacaoğlan (2006).

ÖYKÜ:

  • Sevgi Çıkmazı (1990),
  • Bir Yaz Günü Üşütmek (2002).

ARAŞTIRMA-DERLEME:

  • Cönklerden Günümüze Halk Şairlerimiz (1992),
  • Folklor Penceresi (1992),
  • Eşref Bey Hikâyesi (1980),
  • Şarkışla Çevresi Halk Ozanları (1997),
  • Cumhuriyetimiz Şiirimiz (1999),
  • Hayatın Kendisi Şiir (2004),
  • Şiirlerle Yaşamak (2005),
  • Türk Bilmecelerinden Seçmeler (2005),
  • Karagöz ile Hacivat (2006),
  • Türk Atasözlerinden Seçmeler (2006),
  • Türkçe'de Deyimler (2006),
  • İlköğretim İçin Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü (2006),
  • Ninniler (2006),
  • Tekerlemeler (2006),
  • Türk Halk Şiiri (2006),
  • Keloğlan Masalları (2006),
  • Efsane Masallar (2006),
  • Karatepeli Masalları (2006).

ROMAN:

  • Bir Avuç Toprak (1970),
  • Elifin Türküsü (1971).

ÇEVİRİ ve SADELEŞTİRME (Osmanlıcadan):

  • Vahşiler Arasında Bir Türk Genci (1973),
  • Türkçülük (Yusuf Akçura'dan, 1993),
  • Türk Tarihi (12 cilti Rıza Nur'dan, 1995).

RADYO TlYATROSU (1990-91, TRT):

  • Duble Kaynana,
  • Kuşku,
  • Kuzguncuk Vapuru,
  • Armudun Sapı,
  • İnsanın Alacası,
  • Sevgi Çemberi (Arkası Yarın -A. Damar ile).

ANTOLOJİ:

  • Gönül Dostları Güldestesi (1996),
  • Şiir İkindileri 1, II (1997-98),
  • 75. Yılda Türk Şiiri Güldestesi (1998),
  • Cumhuriyet Dönemi Türk Hikâyesi (2002).


AHMET ÖZDEMİR (Sivaslı)
SEN YOKSUN
Onlar türkülerde, ben ağıtlarda; Çığrılmış gibiyim, çünkü sen yoksun. Kara yazgısryla ak kağıtlarda. Kıvrılmış gibiyim, çünkü sen yoksun.
Onlar "Sevgililer Günü"nü anmış, Tatlı, sıcak duygularla uyanmış. Beni soruyorsan özlemle yanmış; Kavrulmuş gibiyim, çünkü sen yoksun.
Onlar, kanat açmış vuslat yönünde, Börtü böcek, elvan çiçek yanında. Bense hoyrat rüzgârların önünde; Savrulmuş gibiyim, çünkü sen yoksun.
Sen ki bir bengisu, cana can veren, Ben bir edna kulum, sana can veren, Sabır teknesinde una can veren, Yoğrulmuş gibiyim, çünkü sen yoksun.

AHMET ÖZDEMİR (Sivaslı)
SİTEM TAŞLARI
Sanırım bir demet gül niyetine. Sitem taşlarını bana yâr atmış. Model etmiş ozanların hepsine, Tanrı şiir diye onu yaratmış.
Bakmayıp saçımın şu aklarına, Serdim yüreğimi ayaklarına, Dokundum gül diye yapraklarına, Gönlüme dikeni batmış kanatmış.
Mahzun bakışma kapıldım diye, Sevgi yarışına atıldım diye. Yaman cezbesine tutuldum diye; Tutsak sanmış, zindanına kapatmış.
Canların cananı bulduğu yerde, özlem çilesinin dolduğu yerde, Yalnız kendisinin olduğu yerde, Solsun bütün güller, demiş dayatmış.
Gülistandan kokuş, dilde heves o, Dudakta dokunuş, kulakta ses o. Bir kaçamak bakış, canda nefes o, Duygularımı dört yandan kuşatmış