Risâle-i Dilgüşâ (Letâif)

Arapça ve Farsça kısa hikâyeler, latife ve özlü sözlerden meydana gelen eser, devrin anlayış ve ahlâkını hicvetmek amacıyla Sa‘dî-i Şîrâzî’ nin Gülistân’ı gibi sade ve akıcı bir dille yazılmıştır.
Eserdeki bazı hikâyeleri Muallim Nâci Ubeydiyye adıyla Türkçe tercümeleriyle birlikte yayımlamış
(İstanbul 1303),
Jalal Alavinia ve Therese Marini risâleyi Fransızca’ya tercüme etmiştir
(Traite de la joie de coeur, Paris 2005).